Wojskowi przedstawiciele obcych państw w Warszawie

Ppułk. C. Grinbergs, attache rep. łotewskiej.

Gen. dyw. Charpy, szef misji wojsk. francuskiej w Polce.

Pułk. szt. gen. Mario Roatta, attachś wojskowy i lotniczy król. Italskiego.

Ppułk. Richard I. Mc. Kenney, attache wojsk. przy posel. Stanów Zjednoczonych Ameryki Półn., w Warszawie.

Ppułk. Ludwik Jacobsen, attache rep. estońskiej.

Mjr. szt. gen. Higuti Kiitiro, attache ces. japoński.

Ppułk. Milivoi Tscholak Antitch, attache wojsk. król. S.H.S.

Kpt. fregaty Alfred Richard, szef misji morskiej francuskiej w Polsce.

Pułk. Helsingius, attache rep. finlandzkiej.

Ppułk. szt. gen. Rudolf Viest, attache rep. czechosłowackiej.

Mjr. Nicolaesco Aureljusz, attache król. rumuńskiego.

Kpt. fregaty Oscar di Giamberardino, attache król. italskiej marynarki wojennej.

Źródło: Światowid nr 22 (147) - 28.05.1927, str.3

Pomnik bohaterskich żołnierzy japońskich

Trzej żołnierze japońscy Kitagawa, Sakue i Enoshita, którzy wysadzili w powietrze pozycję chińską, zgóry wiedząc, że stracą życie, doczekali się w niedługim czasie wspaniałego uczczenia ich bohaterskiego czynu. Oto zbudowano im w Tokio kamienny pomnik-grobowiec, przypominający ujęciem kompozycyjnem znaną grupę Rodinowską „Mieszczanie z Calais". Zdjęcie nasze przedstawia pracę przy ostatecznem wykończaniu pomnika, tuż przed jego odsłonięciem.

Źródło: Światowid nr 11 (500) - 10.03.1934, str.5

Oficerowie polscy w komisji mandżurskiej

Po chwilowej przerwie w operacjach wojennych Japończycy rozpoczęli znowu ofensywę, zaganiając całą Mandżurję i posuwając się bezpośrednio pod sam mur. Chodzą nawet słuchy, że noszą się oni z zamiarem ataku na Pekin. Państwa europejskie, których interesy są zagrożone w Mandżurji, nawet nie myślą o jakiejś zbrojnej przeciwakcji, pochłonięte trudnościami wewnętrznemi. Ani Rosja sowiecka, ani Anglja nie kwapią się z podjęciem jakichś kroków odwetowych w stosunku do Japończyków. Jedynie tylko St. Zjedn. Ameryki Półn. próbują demonstrować, czując, że wzmożenie potęgi Japonji będzie miało groźne następstwa dla panowania Ameryki nad oceanem Spokojnym. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że już niebawem Japończycy ogłoszą niepodległość Mandżurji, stwarzając z niej państwo fikcyjnie niezależne, rządzone przez komisję, złożoną z przedstawicieli Japonji, Chin, Mongolji i Mandżurji. Rzecz prosta, że w państwie tem decydujący głos będą mieli Japończycy. Obecnie bawią w Mandżurji dwie komisje, jedna z nich została wysłana przez Ligę Narodów, druga zaś składa się z attache wojskowych państw, których legacje znajdują się w Tokio. Komisja ta przebywa w południowej Mandżurji. W skład jej wchodzą także dwaj oficerowie polscy. Widzimy ich na zdjęciu (piąty i szósty od prawej) zajętych badaniem toru kolejowego. Zadania tej komisji są bardzo utrudnione, ponieważ Japończycy odnoszą się do niej z wielką niechęcią. Przedstawiciel St. Zjedn. Am. został nawet czynnie znieważony.

Źródło: Światowid nr 3 (388) - 16.01.1932, str.14

Brat Mikada w Warszawie

Z powitania ks. Takamatsu na dworcu głównym. Po krótkiem cerclu w salonach recepcyjnych ks. Takamatsu (x) z małżonką ks. Kikuko (1) opuszcza dworzec główny w towarzystwie pp.: woj. Jaroszewicza (2), hr. Romera (3), kpt. Sośnickiego (4), posła japońskiego Matsushima (5) i innych.

Ks. Kikuko, małżonka brata Cesarza Japonji ks. Takamatsu w czasie swego pobytu w Warszawie odwiedziła znany magazyn wytwornego obuwia Lucjana Leszczyńskiego,gdzie zakupiła piękne pantofelki. Na rycinie widoczna jest ks. Kikuko w chwili, gdy opuszcza magazyn Lucjana Leszczyńskiego przy ul. Nowy Świat 34 w Warszawie.

Poniżej: Przyjęcie u p. Marsz. Piłsudskiego. Na przyjęciu w Belwederze siedzą od lewej ku prawej pp.: Marszałek Piłsudski, ambasadorowa Takao Ochiai, księżna Kikuko, Marszałkowa Piłsudska i ks. Takamatsu.

Przyjęcie u P. Prezydenta Rzeczypospolitej. Obok Pana Prezydenta (x) siedzi po prawej i lewej stronie książęca para japońska (1) i (2), Małżonka Pana Prezydenta (3), p. Marszałkowa Piłsudska (4), p. ministrowa Zaleska (5), p. ambasadorowa Takao Ochiai (6), wśród stojących są pp.: minister Beck (7), min. Zaleski(8), wice-min. Wysocki (9) i inni.

Źródło: Światowid nr 41 (323) - 18.10.1930, str.9

Powrót kpt. Orlińskiego z Tokio do Warszawy

Dokonawszy jednego z największych lotów, jakie historja awiatyki notuje, lotu z Warszawy do Tokio i z powrotem, kpt. Orliński okrył sławą nie tylko swoje nazwisko, ale i Imię Polski. Słusznie też witała go manifestacyjnie Warszawa, tak w przedstawicielach Rządu, jak i najszerszych warstwach. Zdjęcie nasze przedstawia moment wyswabadzania się kpt. Orlińskiego z więzów samolotu, tuż po szczęśliwem wylądowaniu.

Podając na czele numeru portret kapitana lotnika Bolesława Orlińskiego, zamieszczamy tutaj inne fragmenty tego doniosłego wydarzenia. Zdjęcie górne przedstawia tłumy publiczności, które wyległy na lotnisko Mokotowskie celem powitania bohatera i jego dzielnego towarzysza, mechanika-sierżanta Leona Kubiaka. Ze zdjęć dolnych pierwsza na lewo przedstawia ich obu (kpt. Orliński na lewo, sierż. Kubiak na prawo), udekorowanych krzyżami zasługi, otrzymanymi z rąk prezesa Rady Ministrów Bartla - zdjęcie zaś na prawo to powitanie kpt. Orlińskiego (1) i sierż. Kubiaka (2) przez premiera Bartla (3), gen. Konarzewskiego (4) i innych dostojników Państwa.

Źródło: Światowid nr 40 (113) - 02.10.1926, str.1,8

Zgon posła japońskiego

W tych dniach zmarł w Otwocku pod Warszawą po dłuższej chorobie piersiowej poseł japoński śp. minister Hirouki Kawai. Przed śmiercią wyraził on życzenie przyjęcia wiary chrześcijańskiej. Sakramentu Chrztu udzielił mu nuncjusz Apost. Mons. Marmaggi. Żona i dzieci zmarłego posła już dawno przeszły na łono kościoła rzymsko-katolickiego. Pogrzeb ś.p. posła Hirouki Kawai odbył się z domu żałoby przy ul. Foksal do kościoła św. Krzyża. Tam premjer Jędrzejewicz udekorował trumnę orderem Polonia Restituta. Kondukt pogrzebowy otwierały oddziały wojskowe. Śpij Synu kraju kwitnących wiśni w polskiej ziemi. Oby Ci ona była lekka !

Źródło: Światowid nr 35 (472) - 26.08.1933, str.5